மாற்று (The Substitute)

நீங்கள் ஏதேனும் தவறு செய்யும்போது — அதாவது பெற்றோரின் பேச்சைக் கேட்காமல் இருப்பது, திருடுவது, ஏமாற்றுவது, பொய் சொல்வது போன்றவை — உங்களுக்கு என்ன நடக்கும்? உங்களுக்குத் தண்டனை கிடைக்குமா? நீங்கள் செய்த தவறுக்காக, வேறு யாராவது எப்போதாவது தண்டனையை ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்களா?

பல, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, வாழ்க்கை இன்றைய நிலையை விட மாறுபட்டதாக இருந்தது. குழந்தைகள் ஏதேனும் தவறு செய்தால், அதற்கான தண்டனையாக — பள்ளிக்கூடங்களில்கூட — அவர்கள் பெரும்பாலும் 'ஹிக்கரி' குச்சியால்/பிரம்பினால் அடிக்கப்பட்டனர்.

இந்தப்பள்ளிகளுள் ஒன்றில், மாணவர்கள் மிகவும் மோசமாக நடந்துகொண்டதால், பல ஆசிரியர்கள் அவர்களுக்குக் கற்பிக்கும் முயற்சியைக் கைவிட்டிருந்தனர். பின்னர், அப்பள்ளிக்கு ஒரு புதிய ஆசிரியர் வந்தார்.

அவர் செய்த முதல் காரியம் என்னவென்றால், மாணவர்களிடம் வகுப்பறைக்கான விதிகளைத் தாங்களாகவே வகுத்துக்கொள்ளுமாறும், அந்த விதிகளை மீறுவதற்கான தண்டனையையும் அவர்களே தீர்மானித்துக்கொள்ளுமாறும் சொன்னார். அவர்கள் அந்தப் பணியை மிகவும் தீவிரமாக எடுத்துக்கொண்டதையும், தங்களின் விஷயத்தில் மிகக் கண்டிப்பாக நடந்துகொண்டதையும் கண்டு அவர் வியப்படைந்தார்.

மாணவர்களுக்கான விதிகளில் சில: “திருடுதல் கூடாது; கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுதல் கூடாது; சண்டையிடுதல் கூடாது...” ஒவ்வொரு விதிமீறலுக்கும் ஆன தண்டனை ஒன்றாகவே இருந்தது: “மேலங்கி அணியாமல், பிரம்பினால் முதுகில் பத்து அடிகள். இதில் எவ்வித விதிவிலக்கும் இல்லை.”

முதல் நாள் நன்றாகச் சென்றது. ஆனால் இரண்டாம் நாளில், ஒருவருடைய மதிய உணவு திருடப்பட்டது. தேடிய பிறகு, வகுப்பிலேயே மிகவும் சிறியவனும் ஒல்லியானவனுமான மாணவனே அந்தத் திருடன் என்பதை ஆசிரியர் கண்டுபிடித்தார்.

மாணவர்களின் சொந்த விதிகளின்படி, திருடியதற்கான தண்டனை பத்து பிரம்படிகள் ஆகும். குற்றம் இழைத்த அந்தச் சிறுவனைச் பிரம்பினால் அடிக்க ஆசிரியர் தயாரானபோது, ​​வகுப்பறையே அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. ஆனால், அந்தச் சிறுவனோ தன் மேலங்கியை அகற்ற மறுத்துவிட்டான்.

இறுதியில், ஆசிரியர் அவனை அதை அகற்றச் செய்தார்; ஆனால், அதன் அடியில் அவனுக்குச் சட்டை ஏதும் இல்லை என்பதை அவர் கண்டார்! அந்தச் சிறுவன் எவ்வளவு மெலிந்து காணப்பட்டான் என்பதைப் பள்ளியில் இருந்த அனைவரும் பார்த்தனர். அந்தச் பிரம்படியைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு அவன் மிகவும் பலவீனமாகவும் மெலிந்தும் காணப்பட்டான். அழுதுகொண்டே, தன் குடும்பம் எவ்வளவு வறுமையில் வாடுகிறது என்பதை அவன் அங்கிருந்த அனைவருக்கும் எடுத்துரைத்தான்.

அந்தச் சிறுவனின் கதை, அவனது வகுப்புத் தோழர்களுக்கு அவன் மீது பரிதாபத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், தண்டனையின் கதி என்ன? ஒரு விதி மீறப்பட்டிருந்தது; எனவே, தண்டனை வழங்கப்படவேண்டியிருந்தது.

திடீரென்று, தனது மதிய உணவு திருடப்பட்டிருந்த அந்தப் பெரிய பையன் முன்வந்தான். அந்தச் சிறிய பையனுக்குப் பதிலாகத் தான் பிரம்படி வாங்கிக்கொள்வதாக அவன் கூறினான். சற்றுச் சிந்தித்துப் பாருங்கள் — தனது உணவு யாரால் திருடப்பட்டதோ, அந்தத் திருடனுக்காகத் தானே தண்டனையை ஏற்றுக்கொள்வதாக, உணவு இழந்த அந்தப் பையனே இப்போது முன்வந்திருந்தான்!

விதியை மீறியவனுக்காக ஒரு மாற்று மாணவன் பிரம்படியை வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்று வகுப்பு ஒப்புக்கொண்டது. அது முடிந்த பிறகு, அனைவரும் கண்ணீர் மல்க, அந்தச் சிறுவன் பெரியவனிடம், “என் அடியை நீ வாங்கினாய்! நான் உனக்கு என்றென்றும் நன்றியுடன் இருப்பேன்!” என்று கூறினான்.

சிறுவர் சிறுமியரே, நீங்கள் செய்த தீய செயல்கள் அனைத்திற்காகவும் ஒருவர் துன்பப்பட்டிருக்கிறார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? இயேசு கிறிஸ்து உங்களுக்காகச் சிலுவையில் மரித்தார். கர்த்தரே நம்மெல்லாருடைய அக்கிரமத்தை அவர் மேல் விழப்பண்ணினார் (ஏசாயா 53:6). நீங்கள் ஒரு பாவி என்று தேவனிடம் ஒப்புக்கொண்டால், இயேசுவின் மரணத்தின் நிமித்தம் அவர் உங்களை மன்னிப்பார். அப்போது, ​​நீங்கள் பரலோகத்திற்குச் செல்லத் தயாராகிவிடுவீர்கள்!

      நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டு, நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்;.... அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம். (ஏசாயா 53:5).

“அவர்தாமே தமது சரீரத்திலே நம்முடைய பாவங்களைச் சிலுவையின்மேல் சுமந்தார்” (1 பேதுரு 2:24).